چنین می نماید که ما نمی توانیم خودمان به تنهایی تجدید قوا کنیم

درست است که مثبت فکر کردن نیروبخش است، اما اولین فکر مثبت ما غالبا این است که به انسان دیگر روی بیاوریم. چنین می نماید که ما نمی توانیم خودمان به تنهایی تجدید قوا کنیم. حتی در لحظات انزوا فکر ما فورا متوجه دیگران و خاطرات آنها می شود، به گذشته خوبی می اندیشیم که در مصاحبت آنان بودیم و کسانی را به یاد می آوریم که مدتهاست مرده اند ولی در زندگی ما شریک بودند. "روزهای خوب گذشته " معمولا پر است از " آدمهای خوب آنوقتها": مادر ، پدر و دوستمان و دختر همسایه و معلمی که در دبیرستان دوست داشتیم و یا خاله عزیزی که همیشه فرصت سر و کله زدن با ما را داشت . حتی گاهی در لحظاتی که احساس می کنیم فقط با خدا راز و نیاز می کنیم، فکرمان متوجه کسی است که اولین بار خدا را به ما شناساند. 

 

ماندن در وضعیت آخر / امی ب. هریس ، تامس ای. هریس

/ 3 نظر / 28 بازدید
alive

داری زوانیم میکنی. هر موقع میام از همون چیزی نوشتی ک باید. همونی رو خوندی ک باید.

alive

آلبوم مزمن و رنگی از rez گوش بده.

sajad.a.h

تا حالا بهش فکر نکرده بودم [متفکر]