از کتاب هایی که می خوانم ...
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: کتابدوست - ۱۳٩٢/٦/۱٢

«رسول یونان» شاعر مورد علاقه من است. چند وقت قبل رسول را دیدم، پرسید «برای فلان مجله حاضری مطلبی بنویسی؟»

گفتم: «حتما... وقتی تو بگویی حتما می‌نویسم» این قدر «یونان» و شعرهایش را دوست دارم که حواسم نبود به شدت درگیر کار هستم و اصلا وقت نوشتن ندارم.

چند بار از آن مجله تماس گرفتند و اس‌ام‌اس دادند ولی من به هیچ کدام جواب ندادم چون می‌دانستم فرصت نوشتن ندارم.

چند روز پیش منتظر تاکسی ایستاده بودم که خود رسول زنگ زد... ای داد بیداد... باید چه می‌کردم؟...

گوشی را برداشتم و گفتم «رسول جون سلام... شرمنده من بعد اون روز که با هم حرف زدیم رفتم شمال، هنوزم شمالم برای همین مطلب رو ننوشتم...»

یک تاکسی جلوی پایم بوق زد اشاره کردم مستقیم و عقب تاکسی سوار شدم... گوشی موبایل هنوز دستم بود و با رسول حرف می‌زدم 

«من یه هفته دیگه برمی‌گردم تا برگشتم...» جمله‌ام ناتمام ماند... توی تاکسی رسول یونان بغل دستم نشسته بود و من در حالی که کنارش نشسته بودم داشتم به او دروغ می‌گفتم. 

رسول گوشی به دست و در حالی که توی چشمهایم نگاه می‌کرد پرسید «کی از شمال بر می‌گردی؟»

گفتم «یه هفته دیگه» رسول لبخند زد و گفت «خوش بگذره بهت»

گفتم «قربونت برم... جات اینجا خیلی خالیه»

گفت: «پس برگشتی منتظر تماستم» و تلفن را قطع کرد. من هم تلفن را قطع کردم.

هر دو به روبه‌رو نگاه می‌کردیم و دیگر هیچ کدام حرفی نزدیم.

حالا از شمال برگشته‌ام و سه تکه از سه تا از شعرهای رسول یونان را می‌نویسم

«وقتی تلفن زنگ می‌زند / یعنی از یاد نرفته‌ای / حتی اگر به اشتباه شماره‌ات را گرفته باشند / ببین دوست من! در این دنیا خیلی از آدم‌ها هستند که / شماره‌شان حتی به اشتباه گرفته نمی‌شود/ ... / هنوز از یاد نرفته‌ای / که مورچه‌ها کاری به کارت ندارند / اما از یاد خواهی رفت / اگر دنیا و آدم‌ها را از یاد ببری! و تکه‌ای از شعری دیگر هر کسی رفت / خودش را برد / هیچ کس نمی‌تواند / دیگری را با خود حمل کند.

پ.ن : سروش صحت

کتاب هایی را که خوانده ام مانند غذاهایی که خورده ام به یاد نمی آورم ، با این همه همان ها مرا ساخته اند. (امرسون)
کدهای اضافی کاربر :